Ağladığımı Kimseye Söyleme Anne...
Onlar Beni Güçlü Biliyor.
Onlar Beni En Zor Günümde Bile Ayakta Biliyor.
Ben Aslında Gülerek Geçirdiğim Her Günün Akşamı Evde Ağlarken,
Onlar İçimin Sızladığını, Yüreğimin Yandığını Bilmiyor...
Ağladığımı Kimseye Söyleme Anne...
Onlar Beni Kral Belliyor...
Onlar Beni Kızdımmı Dünyayı Yakacak İnsan Biliyor.
Ben Aslında Onun Gözlerine Bakmaya Bile Kıyamazken,
Onlar Benim Bir Kadın Uğruna Üzüleceğimi Tahmin Bile Edemiyorlar...
Ağladığımı Kimseye Söyleme Anne...
Onlar Beni Ağlamaz Biliyor...
Onlar Beni Üzüldümmü Bulunduğum Şehri Bulutlar Kaplar Biliyor...
Ben Aslında Odama Kapanıp Sitem Duygusuyla Bir Köşeye Sinerken,
Onlar Beni Hiç Bir Şeyin Sarsacağını Akıllarının Ucundan Bile Geçiremiyorlar....
Ağladığımı Kimseye Söyleme Anne...
Onlar Bunu Hiç Bilmiyor...
Onlar İçin Ben En Sağlam Köprüden Daha Sıkı Bağlıyımdır Hayata...
Ben Aslında Ölümle Yaşam Arasındaki İnce Çizgide Bir O Yana Bir Bu Yana Giderken,
Onlar Hala Benim İçin, Hayatın Büyük Bir Hayal Kırıklığı Olduğunu Bilmiyorlar...